مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 1195

1. تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم

2. چون زلف بس جمع و پراکنده شدیم

3. ارواح ترا سجده‌کنان میگویند

4. چون پیش تو مردیم همه زنده شدیم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* مرا تخت زین باشد و تاج ترگ
* قبا جوشن و دل نهاده به مرگ
شعر کامل
فردوسی
* گفتیم درد تو عشق است و دوا نتوان کرد
* دردم از توست دوا از تو چرا نتوان کرد
شعر کامل
هاتف اصفهانی
* می‌نماید عکس می در رنگ روی مه وشت
* همچو برگ ارغوان بر صفحه نسرین غریب
شعر کامل
حافظ