مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 122

1. آن جان که از او دلبر ما شادانست

2. پیوسته سرش سبز و لبش خندان است

3. اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمال

4. آهسته بگوئیم مگر جانانست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شکسته وار به درگاهت آمدم که طبیب
* به مومیایی لطف توام نشانی داد
شعر کامل
حافظ
* گرد لبت بنفشه از آن تازه و تر است
* کآب حیات می‌خورد از جویبار حسن
شعر کامل
حافظ
* گل سوری که عروس چمنش می‌خوانند
* گو بده باده درین حجله که سورست اینجا
شعر کامل
خواجوی کرمانی