مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 320

1. دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست

2. اما دل و معشوق دو باشند خطاست

3. معشوق بهانه است و معبود خداست

4. هرکس که دو پنداشت جهود و ترساست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کی توانستی ز شور عندلیبان خواب کرد؟
* از شکوفه گر نبودی پنبه در گوش بهار
شعر کامل
صائب تبریزی
* ز فراق جان من گر ز دو دیده در فشاند
* تو گمان مبر که از وی دل پرگهر ندارم
شعر کامل
مولوی
* مرا در خانه سروی هست کاندر سایه قدش
* فراغ از سرو بستانی و شمشاد چمن دارم
شعر کامل
حافظ