مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 362

1. عشق تو چنین حکیم و استاد چراست

2. مهر تو چنین لطیف بنیاد چراست

3. بر عشق چرا لرزم اگر او خوش نیست

4. ور عشق خوش است این همه فریاد چراست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شمع خندید به هر بزم، از آن معنی سوخت
* خنده، بیچاره ندانست که جائی دارد
شعر کامل
پروین اعتصامی
* اگر کوه آتش بود بسپرم
* ازین تنگ خوارست اگر بگذرم
شعر کامل
فردوسی
* از سرشک و از تپانچه چهرهٔ من شد چُنا‌نک
* گر ببیند باز نشناسد ز نیلوفر مرا
شعر کامل
امیر معزی