مولوی_مثنوی معنویدفتر اول (فهرست)

شماره 19 - فهم کردن حاذقان نصاری مکر وزیر را

1. هر که صاحب ذوق بود از گفت او

2. لذتی می‌دید و تلخی جفت او

3. نکته‌ها می‌گفت او آمیخته

4. در جلاب قند زهری ریخته

5. ظاهرش می‌گفت در ره چست شو

6. وز اثر می‌گفت جان را سست شو

7. ظاهر نقره گر اسپیدست و نو

8. دست و جامه می سیه گردد ازو

9. آتش ار چه سرخ رویست از شرر

10. تو ز فعل او سیه کاری نگر

11. برق اگر نوری نماید در نظر

12. لیک هست از خاصیت دزد بصر

13. هر که جز آگاه و صاحب ذوق بود

14. گفت او در گردن او طوق بود

15. مدتی شش سال در هجران شاه

16. شد وزیر اتباع عیسی را پناه

17. دین و دل را کل بدو بسپرد خلق

18. پیش امر و حکم او می‌مرد خلق


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چون چاک نگردد دل شمشاد که آن زلف
* غیر از دل صد چاک به خود شانه نگیرد
شعر کامل
صائب تبریزی
* عشق سازد حسن عالمسوز را در خون دلیر
* ذوالفقار شمع باشد بال و پر پروانه را
شعر کامل
صائب تبریزی
* تا غنچه خندانت دولت به که خواهد داد
* ای شاخ گل رعنا از بهر که می‌رویی
شعر کامل
حافظ