لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_مثنوی معنویدفتر اول (فهرست)

شماره 19 - فهم کردن حاذقان نصاری مکر وزیر را

1. هر که صاحب ذوق بود از گفت او

2. لذتی می‌دید و تلخی جفت او

3. نکته‌ها می‌گفت او آمیخته

4. در جلاب قند زهری ریخته

5. ظاهرش می‌گفت در ره چست شو

6. وز اثر می‌گفت جان را سست شو

7. ظاهر نقره گر اسپیدست و نو

8. دست و جامه می سیه گردد ازو

9. آتش ار چه سرخ رویست از شرر

10. تو ز فعل او سیه کاری نگر

11. برق اگر نوری نماید در نظر

12. لیک هست از خاصیت دزد بصر

13. هر که جز آگاه و صاحب ذوق بود

14. گفت او در گردن او طوق بود

15. مدتی شش سال در هجران شاه

16. شد وزیر اتباع عیسی را پناه

17. دین و دل را کل بدو بسپرد خلق

18. پیش امر و حکم او می‌مرد خلق


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* عاقبت این خانه ها ماتم سرایی می شود
* زعفران گر جای برگ کاه در گل می کنی
شعر کامل
صائب تبریزی
* مرا به ساده دلی های من توان بخشید
* خطا نموده ام و چشم آفرین دارم
شعر کامل
نظیری نیشابوری
* چیست فزون از دو جهان شهر عشق
* بهتر از این شهر و دیاریم نیست
شعر کامل
مولوی