لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_مثنوی معنویدفتر سوم (فهرست)

شماره 133 - منع کردن انبیا را از نصیحت کردن و حجت آوردن جبریانه

1. قوم گفتند ای نصوحان بس بود

2. اینچ گفتید ار درین ده کس بود

3. قفل بر دلهای ما بنهاد حق

4. کس نداند برد بر خالق سبق

5. نقش ما این کرد آن تصویرگر

6. این نخواهد شد بگفت و گو دگر

7. سنگ را صد سال گویی لعل شو

8. کهنه را صد سال گویی باش نو

9. خاک را گویی صفات آب گیر

10. آب را گویی عسل شو یا که شیر

11. خالق افلاک او و افلاکیان

12. خالق آب و تراب و خاکیان

13. آسمان را داد دوران و صفا

14. آب و گل را تیره رویی و نما

15. کی تواند آسمان دردی گزید

16. کی تواند آب و گل صفوت خرید

17. قسمتی کردست هر یک را رهی

18. کی کهی گردد بجهدی چون کهی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* به هرکه می نگرم همچو غنچه دلتنگ است
* مگر نسیم درین گلستان نمی باشد
شعر کامل
صائب تبریزی
* رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم
* قد برافراز که از سرو کنی آزادم
شعر کامل
حافظ
* آب حیوان تیره گون شد خضر فرخ پی کجاست
* خون چکید از شاخ گل باد بهاران را چه شد
شعر کامل
حافظ