1. سبو بیار و پر از آب زندگانی کن

2. ز جامِ می طلبِ عمر جاودانی کن

3. نگفت جم به فریدون جزین که جور مکن

4. جهان ز تست دگر هرچه می توانی کن

5. نشاط طبع حکیمان علاج بیمارست

6. غم شکسته دلان دار و شادمانی کن

7. ز سالخورده مکش سر که هست کارآموز

8. شراب کهنه به چنگ آور و جوانی کن

9. شب از قرابه شنیدم که با قدح می گفت

10. چو ماه باش و به خورشید هم قرانی کن

11. تھی ز خویش شوی پر ز مهر سازندت

12. نظر به کاس مه و دور آسمانی کن

13. پدر به شکّر و مادر به شیر پرو ردت

14. به هر دو شیر و شکر باش و کامرانی کن

15. سبیل حق شود عالم سبیل خودگردان

16. طفيل شاه شو و پادشه نشانی کن

17. چو نام فرّخ خود باش در طریق سلیم

18. دگر چو نظم نظیری جهان ستانی کن