1. این نخل که از چشمۀ جان رسته که کشتست؟

2. وین خط که دهد یاد ز معجز که نوشتست؟

3. ما فتنه ز مشّاطۀ حسنیم نه از عشق

4. زنّار مغان رشته خط و زلف که رشتست؟

5. جز از اثر دهشت ما وحشت ما نیست

6. با پرده بگو پرده ز رخسار که هشتست

7. زین لخت دل و پاره جان چاشنیی گیر

8. بر گریه تلخ و نمک خنده برشتست

9. ذوق غمم از طینت خاکی نرود هیچ

10. هرچند به شادی گلِ آدم نسرشتست

11. گو روی تو نظّاره کن و خوی تو بنگر

12. گوید کس اگر آدمیی را که فرشتست

13. سرتاسر صحرای رخت لاله و نسرين

14. صد رنگِ دگر گل، که ندانند که کشتست؟

15. گل جامه ز بر، بس سبک از نازکی انداخت

16. عریانی گلزار ز کوتاهیِ رِشتست

17. در حیرتم از ترک و فنای تو نظیری

18. کس غير اجل فرش آمل درننوشتست