اوحدی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 87

1. گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود

2. دیدم که درو زمانه آتش زده بود

3. گفتم که: درو چرا زدی آتش؟ گفت:

4. یک روز بر ما نفسی خوش زده بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای چنگ پرده‌های سپاهانم آرزوست
* وی نای ناله خوش سوزانم آرزوست
شعر کامل
مولوی
* رنگ بر روی سهیل از عرق شرم نماند
* این چه رنگ است که آن سیب ز نخدان دارد
شعر کامل
صائب تبریزی
* ظاهرش با باطنش گشته به جنگ
* باطنش چون گوهر و ظاهر چو سنگ
شعر کامل
مولوی