عرفی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 307

1. چو مرغ سدره که در آشیان بیاساید

2. به چین زلف تو جان بیاساید

3. برانم از در یار، ای ادب، که یک چندی

4. ز ننگ بوسه ام آن آستان بیاساید

5. ز رشک حوصله ام آسمان بود دلگیر

6. کرشمه ای که دل آسمان بیاساید

7. مکن هلاک به بازیچه ام، بزن زخمی

8. که خون چکان لبم از الامان بیاساید

9. مبر به باغ، ببر سوی گلخنم، کانجا

10. ز بوی سوختگی مغز جان بیاساید

11. دلش که مانده شود آسمان، در آزارم

12. هزار سال پس از من جهان بیاساید

13. چنان به ماتم دل در غمت کنم شیون

14. که کشته گان غمت را روان بیاساید

15. فغان که تلخ سرشتند، پیکرم، عرفی

16. نشد که زاغی از این استخوان بیاساید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* مگر خواهد گشادن باغ شاخ ارغوان را خون
* که نرگس تشت زر بر دست و گلبن نیشتر دارد
شعر کامل
سلمان ساوجی
* ناصحا، بیهوده می‌گویی که دل بردار ازو
* من به فرمان دلم کی دل به فرمان من‌ست؟
شعر کامل
هلالی جغتایی
* بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیست
* شبنم به روی گل به امانت نشسته است
شعر کامل
صائب تبریزی