عرفی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 404

1. گر چشانی به ملک چاشنی صحبت خویش

2. جام ِمی گیرد و بر باد دهد عصمت خویش

3. چون به خونریز خودم ساخته ای تشنه کنون

4. تو هم این لطف بکن تا بکشم منت خویش

5. کشتهٔ ناز کحا، کشتهٔ شمشیر کجا

6. چون ننازند شهیدان تو بر حالت خویش

7. تا دگر جای به دل ها نکند از غیرت

8. یا رب آگاه شود درد تو از لذت خویش

9. نه ز مهر آمدی ام بر سر بالین، دم نزع

10. حیف باشد که گذاری به دلم حسرت خویش

11. دهن خویش ببوسند و لب خود بمکند

12. چون در اندیشه ببینند بتان صورت خویش

13. عرفی از یاد می وصل برد هوش خرد

14. بس که بی یار دلم تنگ شد از صحبت خویش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گریبان چاکی عشاق از ذوق فنا باشد
* الف در سینه گندم زشوق آسیا باشد
شعر کامل
صائب تبریزی
* گفتمش قد بلندت بصنوبر ماند
* گفت کاین دلشده را بین که چه کوته نظرست
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* زبان بسته به مدح محمد آرد نطق
* که نخل خشک پی مریم آورد خرما
شعر کامل
خاقانی