رضی‌الدین آرتیمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 37

1. شب دوشم جمالی در نظر بود

2. کزو هر ذره خورشید دگر بود

3. تأمل در رخش چندانکه کردم

4. ملاحت از ملاحت، بیشتر بود

5. سحر آشفته دیدم شام زلفش

6. عجب شامی؟ که بر روی سحر بود

7. مگر دوشینه شب بر بام بودی

8. که بحر و بر پر از شمس و قمر بود

9. نشستم تا کمر در خون دیده

10. ز موئی که پریشان تا کمر بود

11. ندیدم مادری خورشید زاید

12. تو را مادر مگر خورشید گر بود

13. چنان اندیشهٔ حسنش کند کس

14. که از اندیشه بسیاری به در بود

15. تهی میخانه کرد و در خمار است

16. رضی کز بوی می زیر و زبر بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* فروغ عاریت با نور ذاتی برنمی آید
* که روز ابرباشد از شب مهتاب روشنتر
شعر کامل
صائب تبریزی
* زبانت درکش ای حافظ زمانی
* حدیث بی زبانان بشنو از نی
شعر کامل
حافظ
* به خود از بهر حسرت داد راهم ورنه معلومست
* ز دریا چند در آغوش گنجد موج دریا را
شعر کامل
نظیری نیشابوری