سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 149

1. چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت

2. آه اگر چون کمرم دست رسیدی به میانت

3. در دلم هیچ نیاید مگر اندیشه وصلت

4. تو نه آنی که دگر کس بنشیند به مکانت

5. گر تو خواهی که یکی را سخن تلخ بگویی

6. سخن تلخ نباشد چو برآید به دهانت

7. نه من انگشت نمایم به هواداری رویت

8. که تو انگشت نمایی و خلایق نگرانت

9. در اندیشه ببستم قلم وهم شکستم

10. که تو زیباتر از آنی که کنم وصف و بیانت

11. سرو را قامت خوبست و قمر را رخ زیبا

12. تو نه آنی و نه اینی که هم اینست و هم آنت

13. ای رقیب ار نگشایی در دلبند به رویم

14. این قدر بازنمایی که دعا گفت فلانت

15. من همه عمر بر آنم که دعاگوی تو باشم

16. گر تو خواهی که نباشم تن من برخی جانت

17. سعدیا چاره ثباتست و مدارا و تحمل

18. من که محتاج تو باشم ببرم بار گرانت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* به شوربختی ازان دل نهاده ام که نمک
* برای تلخی بادام بهتر از قندست
شعر کامل
صائب تبریزی
* اگر چه مغز بادام است بس نغز
* بباید پوست کندن تا دهد مغز
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بود
* شبنم، سپند مجمر گلهای باغ بود
شعر کامل
حزین لاهیجی