سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 153

1. سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

2. تا چه اندیشه کند رای جهان آرایت

3. تو به هر جا که فرود آمدی و خیمه زدی

4. کس دیگر نتواند که بگیرد جایت

5. همچو مستسقی بر چشمه نوشین زلال

6. سیر نتوان شدن از دیدن مهرافزایت

7. روزگاریست که سودای تو در سر دارم

8. مگرم سر برود تا برود سودایت

9. قدر آن خاک ندارم که بر او می‌گذری

10. که به هر وقت همی بوسه دهد بر پایت

11. دوستان عیب کنندم که نبودی هشیار

12. تا فرورفت به گل پای جهان پیمایت

13. چشم در سر به چه کار آید و جان در تن شخص

14. گر تأمل نکند صورت جان آسایت

15. دیگری نیست که مهر تو در او شاید بست

16. هم در آیینه توان دید مگر همتایت

17. روز آنست که مردم ره صحرا گیرند

18. خیز تا سرو بماند خجل از بالایت

19. دوش در واقعه دیدم که نگارین می‌گفت

20. سعدیا گوش مکن بر سخن اعدایت

21. عاشق صادق دیدار من آن گه باشی

22. که به دنیا و به عقبی نبود پروایت

23. طالب آنست که از شیر نگرداند روی

24. یا نباید که به شمشیر بگردد رایت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* اشکم برون می افگند راز از درون پرده را
* آری، شکایتها بود، از خانه بیرون کرده را
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* من مرغکی پربسته‌ام زان در قفس بنشسته‌ام
* گر زان که بشکستی قفس بنمودمی پرواز را
شعر کامل
سعدی
* خوردن گندم برون انداخت آدم را ز خلد
* تا بدانی پیش حق یک جو اطاعت سهل نیست
شعر کامل
صائب تبریزی