لینک اشتراک گذاری
کپی شد
سعدی_گلستانباب چهارم - در فوائد خاموشي (فهرست)

حکایت (7)

یکی را از حکما شنیدم که میگفت: هرگز کسی بجهل خویش اقرار نکرده است مگر آن کس که چون دیگری در سخن باشد همچنان تمام ناگفته سخن آغاز کند

1. سخن را سرست ای خردمند و بن

2. میاور سخن در میان سخن

3. خداوند تدبیر و فرهنگ و هوش

4. نگوید سخن تا نبیند خموش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* مه روی بپوشاند خورشید خجل ماند
* گر پرتو روی افتد بر طارم افلاکت
شعر کامل
سعدی
* برگ خرمایم که از من باد زن سازند خلق
* باد سردم در لب است و ریز ریز اجزای من
شعر کامل
خاقانی
* ثنای عزت حضرت نمی‌توانم گفت
* که ره نمی‌برد آنجا قیاس و وهم و خیال
شعر کامل
سعدی