سعدی_گلستانباب هشتم - در آداب صحبت (فهرست)

گفتار (2٥)

هر که نصیحت خود رای میکند او خود بنصیحت گری محتاج است

فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید

1. الا تا نشنوی مدح سخن گوی

2. که اندک مایه نفعی از تو دارد

3. که گر روزی مرادش برنیاری

4. دو صد چندان عیوبت برشمارد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* خورشید عارض او چون ذره برده تابم
* بالای سرکش او چون سایه کرده پستم
شعر کامل
فروغی بسطامی
* یک سینه بی داغ محال است گذارد
* این چهره چون لاله ستانی که تو داری
شعر کامل
صائب تبریزی
* گه نعره زدی بلبل گه جامه دریدی گل
* با یاد تو افتادم از یاد برفت آن‌ها
شعر کامل
سعدی