1. برخیز تا تفرج بستان کنیم و باغ

2. چون دست می‌دهد نفسی موجب فراغ

3. کاین سیل متفق بکند روزی این درخت

4. وین باد مختلف بکشد روزی این چراغ

5. سبزی دمید و خشک شد و گل شکفت و ریخت

6. بلبل ضرورتست که نوبت دهد به زاغ

7. بس مالکان باغ که دوران روزگار

8. کردست خاکشان گل دیوارهای باغ

9. فردا شنیده‌ای که بود داغ زر و سیم

10. خود وقت مرگ می‌نهد این مرده ریگ داغ

11. بس روزگارها که برآید به کوه و دشت

12. بعد از من و تو ابر بگرید به باغ و راغ

13. سعدی به مال و منصب دنیا نظر مکن

14. میراث بس توانگر و مردار بس کلاغ

15. گر خاک مرده باز کنی روشنت شود

16. کاین باد بارنامه نه چیزیست در دماغ

17. گر بشنوی نصیحت وگر نشنوی، به صدق

18. گفتیم و بر رسول نباشد بجز بلاغ