سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 107

1. سر، در رهش، نهادم و کاری به سر، نرفت

2. با او به هیچ حیله مرا دست، در نرفت

3. پایم ز دست رفت و نیامد رهم، به سر

4. در راه او برفت سرم، پا اگر نرفت

5. بیچاره را چو در طلبش، پای، سست گشت

6. برخاست تا به سر، برود هم به سر نرفت

7. مسکین دلم، به کوی تو رفت و مقیم شد

8. دیگر از آن مقام به جایی دگر نرفت

9. گفتم منش، که از سر آن زلف، در گذر

10. ز آنجا که بود یک سر مو، پیشتر نرفت

11. دل تا درآورد، ز درش، با وصال دوست

12. از هر دری، درآمد و کاری بدر نرفت

13. پروردمت به خون جگر، سالها چو مشک

14. وانگه چه خون که از تو مرا در جگر نرفت

15. از آنچه رفت بر سر ما، از هوای دوست

16. بر شمع، شمه‌ای ز هوای سحر، نرفت

17. نگرفت در تو قصه سلمان و شب نبود

18. کاتش ز سوز او به سر شمع، در نرفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای بی نشان محض نشان از که جویمت
* گم گشت در تو هر دو جهان از که جویمت
شعر کامل
عطار
* نوبهاران که دمد شاخ گُلی از گِل من
* غنچه هایش بود آغشته به خونِ دل من
شعر کامل
جامی
* ز خاور چو خورشید بنمود تاج
* گل زرد شد بر زمین رنگ ساج
شعر کامل
فردوسی