سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 17

1. ره، خرابات است و درد سالخورده، پیر ما

2. کس نمی‌داند به غیر از پیر ما، تدبیر ما

3. خاک را از خاصیت اکسیر اگر، زر می‌کند

4. ساقیا می‌ده، که ما، خاکیم و می، اکسیر ما

5. ما که از دوران ازل مستیم و عاشق، تا کنون

6. غالبا صورت نبندد، بعد از این تغییر ما

7. من غلام هندوی آن سرو آزادم که او

8. بر سمن بنوشت خطی، از پی تحریر ما

9. بر شب زلفش گر ای باد صبا، یابی گذر

10. گو حذر کن، زینهار، از ناله شبگیر ما

11. ما به سوز آتش دل عالمی می‌سوختیم

12. گر نه آب چشم ما می‌بود، دامنگیر ما

13. ای که می‌گویی مشو دیوانه زلفش بگو

14. تا نجنباند نسیم صبحدم، زنجیر ما

15. خدمتی لایق نمی‌آید ز ما، در خدمتت

16. وای بر ما، چون نبخشایی تو بر تقصیر ما

17. گفته ای سلمان، که من خود را فدایش می‌کنم

18. زودتر، زنهار کافاتست در تاخیر ما


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نیست غیر از دست خالی پرده پوشی سرو را
* خار چندین جامه رنگین ز گل پوشیده است
شعر کامل
صائب تبریزی
* زبانت درکش ای حافظ زمانی
* حدیث بی زبانان بشنو از نی
شعر کامل
حافظ
* سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
* وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد
شعر کامل
حافظ