سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 287

1. کمترین صید سر زلف کمند تو منم

2. چون تو ای دوست به هیچم نگرفتی چه کنم؟

3. در درونم بجز از دوست دگر چیزی نیست

4. یوسفم دوست من آلوده به خون پیرهنم

5. درگذشت از سر من آب ولی گر دهدم

6. آشنایی مددی دستی و پایی بزنم

7. جان چه دارد که نثار ره جانان سازم؟

8. یا که سر چیست که در پای عزیزش فکنم؟

9. با خیال تو نگردد دگری در نظرم

10. جز حدیث تو نیاید سخنی در دهنم

11. شور سودای من و تلخی عیشم بگذار

12. بنگر ای خسرو خوبان که چه شیرین سخنم

13. قوت کندن سنگ ارچه چو فرهادم نیست

14. سنگ جانم روم القصه و جانی بکنم

15. ساقیا باده، که من بر سر پیمان توام

16. در من این نیست که پیمانه و پیمان شکنم

17. مطربا راه برون شد بنما، سلمان را

18. به در دوست که من گمشده در خویشتنم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* با صدهزار جام می سرخ مشکبوی
* با صدهزار برگ گل سرخ کامگار
شعر کامل
منوچهری
* شعرها پیشت چنان باشد که از شهر حجاز
* با یکی خرما کسی هجرت کند سوی هجر
شعر کامل
سنایی
* از پختگی است گر نشد آواز ما بلند
* کی از سپند سوخته گردد صدا بلند
شعر کامل
صائب تبریزی