سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 378

1. می‌آیی و دمی دو سه در کار می‌کنی

2. ما را به دام خویشتن گرفتار می‌کنی

3. دین می‌خری به عشوه و دل می‌بری ز دست

4. آری تو زین معامله بسیار می‌کنی

5. هر دم هزار بی سر و پا را چو زلف خویش

6. برمی‌کشی و باز نگونسار می‌کنی

7. دارم دلی خراب به غایت ضعیف و تو

8. هر جه غمی است بر دل من بار می‌کنی

9. از خواب، آن دو چشم گران خواب را ممال

10. زنهار فتنه‌ای را به چه بیدار می‌کنی

11. در حلقه‌های زلف خود آتش فروختی

12. وین از برای گرمی بازار می‌کنی

13. زان خط که گرد دایره روی می‌کشی

14. روز سفید ما چو شب تار می‌کنی

15. من پرده بر سرایر عشق تو می‌کشم

16. لیکن تو هتک پرده اسرار می‌کنی

17. سلمان چو آفتاب به کویش بر آ چرا

18. چون سایه سجده پس دیوار می‌کنی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* برون از خود ندارد چاره ای درد دل عاشق
* همان کف مرهم کافور باشد زخم دریا را
شعر کامل
صائب تبریزی
* اگر هوشمندی به معنی گرای
* که معنی بماند ز صورت بجای
شعر کامل
سعدی
* عاشقان را سردی معشوق بر دل بار نیست
* شمع کافوری کند سرگرم تر پروانه را
شعر کامل
صائب تبریزی