لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1206

1. ما ساقی سرمست خرابات جهانیم

2. سلطان سراپردهٔ میخانهٔ جانیم

3. ما آب حیاتیم که از جوی وجودیم

4. ما گوهر روحیم که در جسم روانیم

5. جامیم و شرابیم به معنی و به صورت

6. گنجیم و طلسمیم و هویدا و نهانیم

7. این حرفه که معشوق خود و عاشق خویشیم

8. هر چیز که ما طالب آنیم همانیم

9. گرچه نگرانند به ما خلق جهانی

10. در آینهٔ خویش به خود ما نگرانیم

11. بی زهد توانیم که عمری به سر آریم

12. بی جام می عشق زمانی نتوانیم

13. آوازه درافتاد که ما مست خرابیم

14. والله به سر سید عالم که چنانیم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* آن دست و آن زبان که درو نیست نفع خلق
* جز چون زبان سوسن و دست چنار نیست
شعر کامل
سنایی
* سخن را روی گرم از قید خاموشی برون آرد
* سپند از آتش سوزان بلند آواز می گردد
شعر کامل
صائب تبریزی
* از ابر بهاران ببارید نم
* ز روی زمین زنگ بزدود غم
شعر کامل
فردوسی