شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1237

1. ساقی سرمست رندان می دهد جامی به من

2. وز لب او می رسد هر لحظه پیغامی به من

3. گاه زلفش می فشاند گاه بر رو می نهد

4. می نماید روز و شب صبحی و خوش شامی به من

5. منشی دیوان اعلی از قضا و از قدر

6. می نویسد خوش نشانی می نهد نامی به من

7. من دعا گویم دعای دولتش گویم مدام

8. در عوض او می دهد هر لحظه دشنامی به من

9. در خرابات مغان مست و خراب افتاده ایم

10. هرچه خواهد گو بگو علم کالانعامی به من

11. دام و دانه می نهد صیاد حسن از زلف و خال

12. تا بگیرد مرغ روحی می کشد دامی به من

13. در رسالت هرچه می بینم رسول خضر شد

14. هر نفس می آورند از غیب پیغامی به من

15. نعمت الله مجلس رندانه آراسته

16. چشم مستش می دهد در هر نظر جامی به من


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شگفت نیست دلم چون انار اگر بکفد
* که قطره قطره خونش به ناردان ماند
شعر کامل
سعدی
* با دوست کنج فقر بهشتست و بوستان
* بی دوست خاک بر سر جاه و توانگری
شعر کامل
سعدی
* تو فرشته شوی ار جهد کنی از پی آنک
* برگ توتست که گشتست به تدریج اطلس
شعر کامل
سنایی