شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1297

1. فرصت غنیمتست غنیمت رها مکن

2. بشنو نصیحتی و نصیحت رها مکن

3. رندی که از کرم به تو جام شراب داد

4. شکرش بگو به صدق و کریمت رها مکن

5. گفتی که می روم به سوی کوی می فروش

6. این نیتی خوش است عزیمت رها مکن

7. دُر یتیم اگر به کف آری نگاهدار

8. خوش گوهریست دُر یتیمت رها مکن

9. یار قدیم خویش نگه دار جاودان

10. با او بساز و یار قدیمت رها مکن

11. بنده ندیم حضرت سلطان عالمست

12. ای شاه روزگار ندیمت رها مکن

13. دریاب نعمت الله و با او دمی برآر

14. خوش نعمت خوشیست نعیمت رها مکن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* هر که با منطق خواجو کند اظهار سخن
* در به دریا برد و زیره به کرمان آرد
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* شکر این تلخ نگاهان به چه عنوان گویم؟
* که به من شهد ز پیمانه حنظل دادند
شعر کامل
صائب تبریزی
* صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت
* ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت
شعر کامل
حافظ