شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1431

1. جز یکی نیست بیائید که گوئیم همه

2. همه از عین یکی باز بجوئیم همه

3. ای که گوئی که چنان گفت و چنین می گوید

4. وقت آن است که در آب بشوئیم همه

5. ما همه آب حیاتیم و همه بحر محیط

6. گرچه مانند حبابیم بر اوئیم همه

7. بوی آن زلف ز هر تارهٔ مو می شنویم

8. لاجرم زلف بتان جمله ببوئیم همه

9. عقل دیوانه شود چون شنود قصهٔ عشق

10. دور نبود که بگوئیم که دوئیم همه

11. آبروی همهٔ قطره چو ما می بینیم

12. شاید ار ما همهٔ قطره بپوئیم همه

13. نعمت الله چو یکی باشد آن یک همه اوست

14. آن یکی را سزد ار زان که بگوئیم همه


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* درخت و برگ برآید ز خاک این گوید
* که خواجه هر چه بکاری تو را همان روید
شعر کامل
مولوی
* مردمی هرگز ز چشم او ندیدم،گر چه من
* می کشم روغن به زور جذبه ازبادام خشک
شعر کامل
صائب تبریزی
* بود از موی سفید امید بیداری مرا
* بالش پرگشت آن هم بهر خواب غفلتم
شعر کامل
صائب تبریزی