شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 154

1. در گوشهٔ میخانه کسی را که مقام است

2. ناقص نتوان گفت که او رند تمام است

3. از روز ازل تا به ابد عاشق و مستیم

4. خود خوشتر از این دولت جاوید کدامست

5. با ساقی رندان خرابات حریفیم

6. دائم بود آن ساقی و آن عشق مدام است

7. بی نام و نشان شو که درین کوی خرابات

8. بی نام و نشان هر که شود نیک به نام است

9. می نوش می عشق که پاکست و حلالست

10. این می نه شرابیست که در شرع حرام است

11. خوش جام حبابی که پر از آب حیاتست

12. مائیم چنین همدم و پیوسته به کام است

13. سلطان جهان بندهٔ سید شده از جان

14. این بندهٔ آن خواجه که در عشق غلامست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* برین گونه گردد سراسر سخن
* شود سست نیرو چو گردد کهن
شعر کامل
فردوسی
* هرکه از پوست در آغاز نیامد بیرون
* همچو بادام نپیوست به قند آخر کار
شعر کامل
صائب تبریزی
* آن آبنوسین شاخ بین، مار شکم سوراخ بین
* افسونگر گستاخ بین لب بر لب مار آمده
شعر کامل
خاقانی