شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 494

1. چشم ما روشن به نور او بود

2. این چنین چشمی خوش و نیکو بود

3. آینه با او نشسته روبرو

4. روشنی آئینه را زان رو بود

5. گر تو می گوئی که این رشته دو تو است

6. تو غلط گفتی که آن یک تو بود

7. قطره و دریا به نزد ما یکی است

8. دو نماید در نظر نی دو بود

9. هر که او را یافت آن را یافته

10. همچو ما دایم به جست و جو بود

11. جود او بخشید عالم را وجود

12. بی وجود او وجودی چو بود

13. نعمت الله مظهر اسمای اوست

14. اسم او ذات و صفات او بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های زرین
* بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را
شعر کامل
مولوی
* دلی خزینه گوهر شود که چون دریا
* هزار مهر ز گرداب بر دهن دارد
شعر کامل
صائب تبریزی
* دل منزل تست ورنه روزی صدبار
* در پیش تو چون سپند می‌سوختمی
شعر کامل
ابوسعید ابوالخیر