شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 887

1. بندهٔ خود ز خاک ره بردار

2. یک زمانی مرا به من بگذار

3. جان سپاری کنم به دیده و سر

4. گر تو گوئی که جان روا بسپار

5. ای دل ار عاشقی بیا می نوش

6. تا که گردی ز عمر برخوردار

7. ذوق عاقل مجو تو از عاقل

8. روی چون گل به نوک خار مخار

9. کار ما عاشقی و میخواریست

10. دولت این دولتست و کار این کار

11. گنج داری و بینوا گردی

12. کنج دل جوی و گنج را بردار

13. بر سر دار اگر نهی قدمی

14. نعمت الله بود تو را سردار


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر تو خاری همچو خار اندر طلب سرتیز باش
* تا همه خار تو را همچون گل و نسرین کنند
شعر کامل
مولوی
* به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار
* که بر و بحر فراخست و آدمی بسیار
شعر کامل
سعدی
* سعدیا عمر گران مایه به پایان آمد
* همچنان قصه سودای تو را پایان نیست
شعر کامل
سعدی