لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیوانقطعه ها (فهرست)

قطعهٔ شمارهٔ 107

1. چو پادشاه در عالم گدای حضرت اوست

2. گدای حضرت او باش و پادشاهی کن

3. چو در طریق مروت موافقت شرط است

4. مکن مخالفت او و هر چه خواهی کن

5. به نزد اهل ارادت ، توئی مناهی تو است

6. رضای او طلب و توبه از مناهی کن

7. اگر امید نداری به صبح روز وصال

8. می شبانه خورد و خواب صبحگاهی کن

9. در آ به خلوت دیده چه نور خوش می بین

10. وطن چو مردمک دیده در سیاهی کن

11. به چشم ما نظری کن که نور او بینی

12. نظر به دیدهٔ این مظهر الهی کن

13. مباش بندهٔ دنیا بیا و چون سید

14. بکوش و سلطنت از ماه تا به ماهی کن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* پروانه ایم، لیک نسوزیم خویش را
* در محفلی که روغن گل در چراغ نیست
شعر کامل
صائب تبریزی
* دستی که ریزشی نکند شاخ بی برست
* نخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست
شعر کامل
صائب تبریزی
* گر بهم می‌زدم امشب مژهٔ پر نم را
* آب می‌برد به یک چشم زدن عالم را
شعر کامل
محتشم کاشانی