شاه نعمت‌الله ولی_دیوانقطعه ها (فهرست)

قطعهٔ شمارهٔ 107

1. چو پادشاه در عالم گدای حضرت اوست

2. گدای حضرت او باش و پادشاهی کن

3. چو در طریق مروت موافقت شرط است

4. مکن مخالفت او و هر چه خواهی کن

5. به نزد اهل ارادت ، توئی مناهی تو است

6. رضای او طلب و توبه از مناهی کن

7. اگر امید نداری به صبح روز وصال

8. می شبانه خورد و خواب صبحگاهی کن

9. در آ به خلوت دیده چه نور خوش می بین

10. وطن چو مردمک دیده در سیاهی کن

11. به چشم ما نظری کن که نور او بینی

12. نظر به دیدهٔ این مظهر الهی کن

13. مباش بندهٔ دنیا بیا و چون سید

14. بکوش و سلطنت از ماه تا به ماهی کن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کجا روم که بمیرم بر آستان امید
* اگر به دامن وصلت نمی‌رسد دستم
شعر کامل
سعدی
* آنکه پای از سر نخوت ننهادی بر خاک
* عاقبت خاک شد و خلق به او می‌گذرند
شعر کامل
سعدی
* گر زیر درخت گل باز آنی و بنشینی
* هر باد که برخیزد گل بر سر گل ریزد
شعر کامل
کمال خجندی