شیخ بهایی_دیوانمثنوی های پراکنده (فهرست)

شمارهٔ 7

1. روح بخشی، ای نسیم صبحدم

2. خود مگر می‌آیی از ملک عجم

3. تازه گردید از تو درد اشتیاق

4. می‌رسی گویا ز اقلیم عراق

5. مردهٔ صد ساله یابد از تو جان

6. تو مگر کردی گذر از اصفهان


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* عمر نبود آن چه غافل از تو نشستم
* باقی عمر ایستاده‌ام به غرامت
شعر کامل
سعدی
* غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست
* جز این خیال ندارم خدا گواه من است
شعر کامل
حافظ
* چون تویی نرگس باغ نظر ای چشم و چراغ
* سر چرا بر من دلخسته گران می‌داری
شعر کامل
حافظ