وحشی بافقی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 397

1. ای مرغ سحر حسرت بستان که داری

2. این ناله به اندازهٔ حرمان که داری

3. ای خشک لب بادیه این سوز جگر تاب

4. در آرزوی چشمهٔ حیوان که داری

5. ای پای طلب اینهمه خون بسته جراحت

6. از زخم مغیلان بیابان که داری

7. پژمرده شد ای زرد گیا برگ امیدت

8. امید نم از چشمهٔ حیوان که داری

9. ای شعلهٔ افروخته این جان پر آتش

10. تیز از اثر جنبش دامان که داری

11. ما خود همه دانند که از تیر که نالیم

12. این ناله تو از تیزی مژگان که داری

13. وحشی سخنان تو عجب سینه گداز است

14. این گرمی طبع از تف پنهان که داری


قبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چو دشمن بود شاه را کشته به
* گر آواره از جنگ برگشته به
شعر کامل
فردوسی
* چو بی زعفران گشته‌ای خنده ناک
* مخور زعفران تا نگردی هلاک
شعر کامل
نظامی
* کنون شاد گشتم به آواز تو
* بدین خوب گفتار با ناز تو
شعر کامل
فردوسی