اهلی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 1237

1. پیش پای خود ببین شاد از غم مردم مشو

2. چاه در راه است چون یوسف بخوبی گم مشو

3. در بهشت آدم بیک گندم چو ارزانی نبود

4. از جهان گو حاصل ما نیز یک گندم مشو

5. سرزنش کم کن که نتوان گفت مور خسته را

6. کز سمند سرکشان فرسوده زیر سم مشو

7. ساقیا چون نقد هستی میرود آخر ز دست

8. جان من تا میدهد دستت ز پای خم مشو

9. خرقه را صوفی بمی کن صاف اگر دل زنده یی

10. مرده پشمینه یی چون کرم ابریشم مشو

11. حاصل دنیا نباشد هیچ غیر از مردمی

12. با شگ او خوش بر آ اهلی و نامردم مشو


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* جای شادی نیست زیر این سپهر نیلگون
* خنده در هنگامه ماتم نمی باید زدن
شعر کامل
صائب تبریزی
* در صف آزاد مردان کمترست از جوز پوچ
* هر سبک مغزی که از دستار می گوید سخن
شعر کامل
صائب تبریزی
* هرگز حدیث زلف تو کوته نمی شود
* این گفت و گوی تا به قیامت مسلسل است
شعر کامل
جامی