اهلی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 33

1. از که نالم که فغان از دل ریش است مرا

2. هر بلایی که بود از دل خویش است مرا

3. شربت وصل تو بی زخم فراقی نبود

4. لذت نوش پس از تلخی نیش است مرا

5. من که بیگانه ام از خویش و محبت سوزم

6. چه غم از محنت بیگانه و خویش است مرا

7. مگرم کعبه امید پس از مرگ دهند

8. کاین ره دور و درازی است که پیش است مرا

9. گر دل از زخم جفای تو شود ریش چه غم

10. هرحمت های غمت مرحم ریش است مرا

11. گرچه خوبان بمن خسته جفا کم نکنند

12. شکر ایزد که وفا از همه بیش است مرا

13. سجده روی نکو اهلی اگر بد کیشی است

14. بت پرستم چه غم از ملت و کیش است مرا


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آرزو در طبع پیران از جوانان است بیش
* در خزان هر برگ چندین رنگ پیدا می کند
شعر کامل
صائب تبریزی
* حشمت مبین و سلطنت گل که بسپرد
* فراش باد هر ورقش را به زیر پی
شعر کامل
حافظ
* چون شیشه شکسته و تاک بریده ام
* عاجز به دست گریه بی اختیار خویش
شعر کامل
صائب تبریزی