امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 307

1. ای پیر، خاک پای تو نور سعادت است

2. مقراض توبه تو چو لای شهادت است

3. هستی تو آن نظام که نون خطاب تو

4. محراب راست کرده برای عبادت است

5. دید آنکه طلعت تو و بیداریش نبود

6. هست آن سگی که خفتن صبحش به عادت است

7. تو شمع صبح، شعله شوقی که از تو خاست

8. زان هر یکی شراره چراغ هدایت است

9. علامه ای که معرفت انبیاش هست

10. او را به پیش تو محل استفادت است

11. در عهد تو قیام جهان از وجود تست

12. مانند صورتی که قیامش به مادت است

13. هر یک مرید تو چو هلالی ست از رکوع

14. هر شب هلال وار ازان در زیادت است

15. بتوان مرید گفت مرید ترا که اوست

16. آن مردمی که فتنه عین سعادت است

17. امید کز تو واصل گردد چو خرد و پیر

18. خسرو که بی وصال چو حرف ارادت است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز خانقاه به میخانه می‌رود حافظ
* مگر ز مستی زهد ریا به هوش آمد
شعر کامل
حافظ
* قرب نیکان را نمی باشد سرایت در بدان
* کز شکر شیرین نگردد چون بود بادام تلخ
شعر کامل
صائب تبریزی
* ای خوشا در مجلس روحانیان گاه صبوح
* دلنوازان عود سوز و پرده سازان عود ساز
شعر کامل
خواجوی کرمانی