لینک اشتراک گذاری
کپی شد
امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 317

1. ای آفتاب تافته از روی انورت

2. وی کوفته نبات ز لعل چو شکرت

3. شکل صنوبر قد تو چون پدید شد

4. بشکفت سرو از قد همچون صنوبرت

5. خواهد که بوی تو بکشد باد صبح، اگر

6. باید نسیمی از سر زلف معنبرت

7. موی تو سر به سر همه مشک است و هر دمی

8. از نافه پوست باز کند مشک اذفرت

9. ای کوه حلم،حلم ترا چون بدید کوه

10. بی سنگ شد ز غیرت ذات موقرت

11. تاصیبت گوهر تو به دست صدف فتاد

12. دریا تمام آب شد از شرم گوهرت

13. سرگشته اند خاک تراخسروان دهر

14. زان خاک گشت خسرو بیچاره بر درت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* تا صبا شد دسته بند سنبل گلپوش او
* کار او جز عنبر افشانی و عطاری که دید
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* به نام خداوند خورشید و ماه
* که او داد بر آفرین دستگاه
شعر کامل
فردوسی
* دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
* به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد
شعر کامل
مولوی