امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 317

1. ای آفتاب تافته از روی انورت

2. وی کوفته نبات ز لعل چو شکرت

3. شکل صنوبر قد تو چون پدید شد

4. بشکفت سرو از قد همچون صنوبرت

5. خواهد که بوی تو بکشد باد صبح، اگر

6. باید نسیمی از سر زلف معنبرت

7. موی تو سر به سر همه مشک است و هر دمی

8. از نافه پوست باز کند مشک اذفرت

9. ای کوه حلم،حلم ترا چون بدید کوه

10. بی سنگ شد ز غیرت ذات موقرت

11. تاصیبت گوهر تو به دست صدف فتاد

12. دریا تمام آب شد از شرم گوهرت

13. سرگشته اند خاک تراخسروان دهر

14. زان خاک گشت خسرو بیچاره بر درت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کدام بلبل آتش نفس به باغ آمد؟
* که خون مرده دلان جوش ارغوان برداشت
شعر کامل
صائب تبریزی
* گوید تا تو با تویی هیچ مدار این طمع
* جهد نمای تا بری رخت توی از این سرا
شعر کامل
مولوی
* بروید ای حریفان بکشید یار ما را
* به من آورید آخر صنم گریزپا را
شعر کامل
مولوی