عراقی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 11

1. چو آفتاب رخت سایه بر جهان انداخت

2. جهان کلاه ز شادی بر آسمان انداخت

3. سپاه عشق تو از گوشه‌ای کمین بگشود

4. هزار فتنه و آشوب در جهان انداخت

5. حدیث حسن تو، هر جا که در میان آمد

6. ز ذوق، هر که دلی داشت، در میان انداخت

7. قبول تو همه کس را بر آشیان جا کرد

8. مرا ز بهر چه آخر بر آستان انداخت؟

9. چو در سماع عراقی حدیث دوست شنید

10. بجای خرقه به قوال جان توان انداخت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* عالم شهر گو مرا وعظ مگو که نشنوم
* پیر محله گو مرا توبه مده که بشکنم
شعر کامل
سعدی
* ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد
* باز آن سلیمان شد تا باد چنین بادا
شعر کامل
مولوی
* هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشق
* بر او نمرده به فتوای من نماز کنید
شعر کامل
حافظ