عطار_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 267

1. هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

2. آتش سودای او جانم در آتش می‌کشد

3. تا دل مسکین من در آتش حسنش فتاد

4. گاه می‌سوزد چو عود و گه دمی خوش می‌کشد

5. شحنهٔ سودای او شوریدگان عشق را

6. هر نفس چون خونیان اندر کشاکش می‌کشد

7. عشق را با هفت چرخ و شش جهت آرام نیست

8. لاجرم نه بار هفت و نی غم شش می‌کشد

9. جمع باید بود بر راهی چو موران روز و شب

10. هر که را دل سوی آن زلف مشوش می‌کشد

11. خاطر عطار از نور معانی در سخن

12. آفتاب تیر بر چرخ منقش می‌کشد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* اگر ابر بهاران گردد آه گریه آلودم
* به جای سبزه فریاد از دل هر دانه برخیزد
شعر کامل
صائب تبریزی
* سیل دریا دیده هرگز برنمی گردد به جوی
* نیست ممکن هر که مجنون شد دگر عاقل شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* میگساری که لب و چشم تو بیند، داند
* که چرا از نظرم شکر و بادام افتاد
شعر کامل
فروغی بسطامی