عطار_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 417

1. دوش آمد و گفت از آن ما باش

2. در بوتهٔ امتحان ما باش

3. گر خواهی بود زندهٔ جاوید

4. زنده به وجود جان ما باش

5. عمری است که تا از آن خویشی

6. گر وقت آمد از آن ما باش

7. مردانه به کوی ما فرود آی

8. نعره زن و جان فشان ما باش

9. گر محرم پیشگه نه‌ای تو

10. هم صحبت آستان ما باش

11. پریده زآشیان مایی

12. جویندهٔ آشیان ما باش

13. از ننگ وجود خود بپرهیز

14. فانی شو و بی نشان ما باش

15. ره نتوانی به خود بریدن

16. در پهلوی پهلوان ما باش

17. تا کی خفتی که کاروان رفت

18. در رستهٔ کاروان ما باش

19. چون می‌دانی که جمله ماییم

20. با جمله مگو زبان ما باش

21. چون اعجمیند خلق جمله

22. تو با همه ترجمان ما باش

23. تا چند ز داستان عطار

24. مستغرق داستان ما باش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چون به مهر و مه بسنجم حسن او در خیال
* از ترنج غبغب یوسف ترازو می کنم
شعر کامل
صائب تبریزی
* دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد
* که چو سرو پایبند است و چو لاله داغ دارد
شعر کامل
حافظ
* کاشکی قیمت انفاس بدانندی خلق
* تا دمی چند که ماندست غنیمت شمرند
شعر کامل
سعدی