عطار_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 477

1. تو بلندی عظیم و من پستم

2. چکنم تا به تو رسد دستم

3. تا که سر زیر پای تو ننهم

4. نرسم بر چنان که خود هستم

5. تا چنین هستیی حجابم بود

6. آن ز من بود رخت بربستم

7. چون ز هستی خویش نیست شدم

8. لاجرم یا نه نیست یا هستم

9. گرچه وصل تو نیست یک نفسم

10. اشتیاق تو هست پیوستم

11. خود تو دانی کز اشتیاق تو بود

12. در دو عالم به هرچه پیوستم

13. دوش عشقت درآمد از در دل

14. من ز غیرت ز پای ننشستم

15. گفت بنشین و جام و جم در ده

16. تا ز جام جمت کنی مستم

17. گفتمش جام جام به دستم بود

18. طفل بودم ز جهل بشکستم

19. گفت اگر جام جم شکست تورا

20. دیگری به از آنت بفرستم

21. سخت درمانده بودم و عاجز

22. چون شنیدم من این سخن رستم

23. آفتابی برآمد از جانم

24. من ز هر دو جهان برون جستم

25. از بلندی که جان من بر شد

26. عرش و کرسی به جمله شد پستم

27. چون شوم من ورای هر دو جهان

28. ماه و ماهی فتاد در شستم

29. عمر عطار شد هزاران قرن

30. چند گویی ز پنجه و شستم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* با چنین زلف و رخش بادا نظربازی حرام
* هر که روی یاسمین و جعد سنبل بایدش
شعر کامل
حافظ
* روز وصل دوستداران یاد باد
* یاد باد آن روزگاران یاد باد
شعر کامل
حافظ
* سرو من برخاست، از قدش قیامت شد پدید
* غیر آن قامت که من دیدم قیامت را که دید؟
شعر کامل
هلالی جغتایی