لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_الهی نامهبخش نوزدهم (فهرست)

شمارهٔ 5-(3) حکایت نوشروان عادل

1. چنین گفتست نوشروانِ عادل

2. که گر میری ز درویشی قاتل

3. ترا بهتر بوَد آن زخمِ شمشیر

4. که از نان فرومایه شوی سیر

5. مشو با اهلِ دنیا در ستیزه

6. که مرداریست و مشتی کِرم ریزه

7. بیک ره اهلِ دنیا در ریاست

8. چو کِرمانند در عین نجاست

9. زر و سیم و قبول و کار و بارت

10. نیاید در دم آخر بکارت

11. اگر اخلاص باشد آن زمانت

12. بکار آید وگرنه وای جانت

13. بهر چیزی که در دنیا کمالست

14. یقین می‌دان که آن در دین وبالست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* شد کاسه دریوزه همه ناف غزالان
* تا نکهت آن زلف به صحرای ختن رفت
شعر کامل
صائب تبریزی
* چون نار کند شق دل مینای فلک را
* این باده پر زور که در ساغر عشق است
شعر کامل
صائب تبریزی
* ز شوق نرگس مست بلندبالایی
* چو لاله با قدح افتاده بر لب جویم
شعر کامل
حافظ