لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_مختارنامهباب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
شمارهٔ 1 : هر روز سرِ زلفِ تو کاری نهدم
شمارهٔ 2 : لعلت به صواب هیچ کس دم نزند
شمارهٔ 3 : چشمِ سیهت که فتنهٔ آفاق است
شمارهٔ 4 : هر دم به حیل زخمِ دگر سانم زن
شمارهٔ 5 : هم زلف تو از برونِ دل در تاب است
شمارهٔ 6 : در عشقِ تو عقل و هوش مینتوان داشت
شمارهٔ 7 : تا ابروی طاقِ تو کماندار افتاد
شمارهٔ 8 : دردی که ز تو به حاصلم میآید
شمارهٔ 9 : تا غمزهٔ چشم رهزنت راهم زد
شمارهٔ 10 : چون خطِّ رخت هست روان چندینی
شمارهٔ 11 : زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است
شمارهٔ 12 : چشمِ خوشِ تو که مذهبِ عبهر داشت
شمارهٔ 13 : از زلفِ شکن بر شکنت میترسم
شمارهٔ 14 : گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست
شمارهٔ 15 : از زلفِ تو دل چو در عقابین افتاد
شمارهٔ 16 : خطّت دام است و خالت او را دانه است
شمارهٔ 17 : گفتم: خط مشکین تو بر ماه خطاست
شمارهٔ 18 : گفتم: «کس را روی تو و موی تو نیست
شمارهٔ 19 : چون غمزهٔ تو جادویی آغاز نهد
شمارهٔ 20 : دایم گهر وصل تو میجویم باز

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* یار گندم گون بما گر میل کردی نیم جو
* هر دو عالم پیش چشم ما نمودی یک عدس
شعر کامل
اوحدی
* عقل اگر صائب نسازد با دل من گو مساز
* عشق با آن بی نیازی می کشد ناز مرا
شعر کامل
صائب تبریزی
* بهر قربانی آن چشم سیه باید ریخت
* خون هر آهوی مشکین که به دشت ختن است
شعر کامل
فروغی بسطامی