لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطارپندنامه
شمارهٔ 1-بسم الله الرحمن الرحیم : حمد بی حد آن خدای پاک را
شمارهٔ 2-در نعمت سید المرسلین : سید الکونین ختم المرسلین
شمارهٔ 3-در فضیلت ائمۀ دین : آن امامانی که کردند اجتهاد
شمارهٔ 4-در مناجات : پادشاها جرم ما را در گذار
شمارهٔ 5-در بیان مخالفت نفس اماره : عاقل آن باشد که او شاکر بود
شمارهٔ 6-در بیان فواید خاموشی : ای برادر گر تو هستی حق طلب
شمارهٔ 7-در بیان صفت اهل ایمان و در عمل خالص : هرکه باشد اهل ایمان ای عزیز
شمارهٔ 8-در بیان اصل ایمان : اصل ایمان هست شش چیز ای وحید
شمارهٔ 9-در سیرت ملوک : چار خصلت ای برادر در جهان
شمارهٔ 10-در صفت علامتهای بزرگی : چارچیز آمد بزرگی را دلیل
شمارهٔ 11-در بیان چارچیز که اندر خطر بود : چارچیزست ای برادر با خطر
شمارهٔ 12-در بیان نیک بختی : شد دلیل نیک بختی چار چیز
شمارهٔ 13-در بیان سبب عافیت : عافیت را گر بجویی ای عزیز
شمارهٔ 14-در تواضع و صحبت درویشان : گر ترا عقلست با دانش قرین
شمارهٔ 15-در صفت بدبختی : چارچیز آثار بدبختی بود
شمارهٔ 16-در صفت ریاضت نفس و ترک دنیا : گر همی خواهی که گردی سر بلند
شمارهٔ 17-در صفت مجاهد نفس : نفس نتوان گشت الا با سه چیز
شمارهٔ 18-در صفت فقر و صبر : فقر خود را پیش کس پیدا مکن
شمارهٔ 19-در بیان تواضع و ترک تکلف : سر چه آرایی بدستار ای پسر
شمارهٔ 20-در بیان علامتهای ابلهی : چارچیز آمد نشان ابلهی
شمارهٔ 21-در بیان عاقبت اندیشی : از بلا نارسته گردی ای عزیز
شمارهٔ 22-در بیان چارچیز که صاحب عقل و دانش را ازینها دور باید بود : هر کرا عقلست ودانش ای عزیز
شمارهٔ 23-در صنعت رستگاری : هست بی شک رستگاری در سه چیز
شمارهٔ 24-در صفت ذکر الله تعالی : باش دایم ای پسر با یاد حق
شمارهٔ 25-در بیان چار خصلت که مردم را نیکوست : بر همه کس نیک باشد چارچیز
شمارهٔ 26-در صفت اخلاق ذمیمه : چارچیز دیگر ای نیکو سرشت
شمارهٔ 27-در علامات مدبر : چار چیز آمد نشان مدبری
شمارهٔ 28-در بیان آنکه حقیر داشتن نباید : چارچیز آمد بزرگ و معتبر
شمارهٔ 29-در بیان چارچیز که چارچیز دیگر را می‬زاید : ای پسر هر کس که دارد چارچیز
شمارهٔ 30-در چارچیز که کم بقا دارد : چارچیز ای خواجه کم دارد بقا

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* عالم چو کوه طور شد هر ذره‌اش پرنور شد
* مانند موسی روح هم افتاد بی‌هوش از لقا
شعر کامل
مولوی
* رحمت نکند بر دل بیچاره فرهاد
* آن کس که سخن گفتن شیرین نشنیدست
شعر کامل
سعدی
* تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
* و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم
شعر کامل
سعدی