بیدل دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2108

1. به باغی که چون صبح خندیده بودم

2. ز هر برگ گل دامنی چیده بودم

3. به زاهد نگفتم ز درد محبت

4. که نشنیده بود آنچه من دیده بودم

5. چرا خط پرگار وحدت نباشم

6. به گرد دل خویش گردیده بودم

7. جنون می‌چکد از در و بام امکان

8. دماغ خیالی خراشیده بودم

9. اگر سبزه رستم و گر گل دمیدم

10. به مژگان نازت که خوابیده بودم

11. هنوزم همان جام ظرف محبت

12. نم اشک چندی تراویده بودم

13. شرر جلوه‌ای کرد و شد داغ خجلت

14. به این رنگ من نیز نازیده بودم

15. قیامت غبار است صحرای الفت

16. من اینجا دمی چند نالیده بودم

17. ندزدیدم آخر تن از خاکساری

18. عبیری بر این جامه مالیده بودم

19. ادب نیست در راه او پا نهادن

20. اگر سر نمی‌بود لغزیده بودم

21. ندانم ‌کجا رفتم از خوبش بیدل

22. به یاد خرامی خرامیده بودم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آدمی مخفیست در زیر زبان
* این زبان پرده‌ست بر درگاه جان
شعر کامل
مولوی
* نقل هر جور که از خلق کریمت کردند
* قول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی
شعر کامل
حافظ
* به یک کرشمه که در کار آسمان کردی
* هنوز می پرد از شوق چشم کوکبها
شعر کامل
صائب تبریزی