بیدل دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 47

1. در عالمی‌که با خود رنگی نبود ما را

2. بودیم هرچه بودیم او وانمود ما را

3. مرآت معنی ما چون سایه داشت زنگی

4. خورشید التفاتش از ما زدود ما را

5. پرواز فطرت ما، در دام بال می‌زد

6. آزادکرد فضلش از هر قیود ما را

7. اعداد ما تهی‌کرد چندان‌که صفرگشتیم

8. از خویش‌کاست اما بر ما فزود ما را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تیغش که چون بنفشه کبودی همی نمود
* در حال سرخی بَقَم و ارغوان‌ گرفت
شعر کامل
امیر معزی
* خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد
* خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت
شعر کامل
حافظ
* می توان کردن به نرمی راه در دلهای سخت
* رشته از همواری خود غوطه در گوهر زده است
شعر کامل
صائب تبریزی