لینک اشتراک گذاری
کپی شد
فردوسی_شاهنامهمنوچهر
شمارهٔ 1 : منوچهر یک هفته با درد بود
شمارهٔ 2 : کنون پرشگفتی یکی داستان
شمارهٔ 3 : یکایک به شاه آمد این آگهی
شمارهٔ 4 : چنان بد که روزی چنان کرد رای
شمارهٔ 5 : چنان بد که مهراب روزی پگاه
شمارهٔ 6 : ورا پنج ترک پرستنده بود
شمارهٔ 7 : پرستنده برخاست از پیش اوی
شمارهٔ 8 : رسیدند خوبان به درگاه کاخ
شمارهٔ 9 : چو خورشید تابنده شد ناپدید
شمارهٔ 10 : چو خورشید تابان برآمد ز کوه
شمارهٔ 11 : چو برخاست از خواب با موبدان
شمارهٔ 12 : میان سپهدار و آن سرو بن
شمارهٔ 13 : چو آمد ز درگاه مهراب شاد
شمارهٔ 14 : پس آگاهی آمد به شاه بزرگ
شمارهٔ 15 : به مهراب و دستان رسید این سخن
شمارهٔ 16 : چو در کابل این داستان فاش گشت
شمارهٔ 17 : چو شد ساخته کار خود بر نشست
شمارهٔ 18 : پس آگاهی آمد سوی شهریار
شمارهٔ 19 : بفرمود تا موبدان و ردان
شمارهٔ 20 : چنین گفت پس شاه گردن فراز
شمارهٔ 21 : زمانی پر اندیشه شد زال زر
شمارهٔ 22 : پس آن نامهٔ سام پاسخ نوشت
شمارهٔ 23 : همی رند دستان گرفته شتاب
شمارهٔ 24 : بزد نای مهراب و بربست کوس
شمارهٔ 25 : بسی برنیامد برین روزگار
شمارهٔ 26 : بیامد یکی موبدی چرب دست
شمارهٔ 27 : چو آگاهی آمد به سام دلیر
شمارهٔ 28 : منوچهر را سال شد بر دو شست

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* شب فراق که داند که تا سحر چند است
* مگر کسی که به زندان عشق دربند است
شعر کامل
سعدی
* هر کسی را نتوان گفت که صاحب نظرست
* عشقبازی دگر و نفس پرستی دگرست
شعر کامل
سعدی
* خواهی که شوی خازن اسرار امانت
* جبریل صفت در همه احوال امین باش
شعر کامل
فروغی بسطامی