فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 309

1. نور ازل ظهور کرد رحمت خاص عام شد

2. حکم قضا نفاد یافت کار قدر تمام شد

3. دانه گندمی فکند آدم پاک را بخاک

4. بهر شکار روح قدس مرکز خاک دام شد

5. گشت فلک بامر حق بحر وجود کاینات

6. خلعت هر خلیفهٔ در خور خود تمام شد

7. چون بمراتب وجود جای گرفت یک بیک

8. آنکه ز پس ظهور کرد مر همه را امام شد

9. میکده را گشود ار ساقی باقی الست

10. عاشق رند باده کش معتکف مدام شد

11. زمره طالبان حق بر سر مستی آمدند

12. وانکه ز باده ننگ داشت طالب جاه و نام شد

13. وقت رجوع چون رسید بهر جزای قول و فعل

14. جان که ز تن رمیده بود باز بجسم رام شد

15. یافت حیات تازه دوست مغز درآمدش بپوست

16. وز تن و جان دشمنان طالب انتقام شد

17. جان چو بداد دل بکام کار دلش بماند خام

18. فیض چو کند دل ز جان کار دلش تمام شد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دوری راه تو صائب ز گرانباری هاست
* بار از خویش بینداز که منزل باشی
شعر کامل
صائب تبریزی
* در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
* سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان غم مخور
شعر کامل
حافظ
* نامۀ سربسته آمدغنچه و مضمون او
* حسب حال بلبل و شرح دل پر خون او
شعر کامل
جامی