فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 418

1. زهر فراق نوشم تا کام من برآید

2. بهر وصال کوشم تا جان ز تن برآید

3. دل بر جفا نهادم تا میتوان جفا کن

4. از جان کشم جفایت تا کام من برآید

5. تخم وفات در جان کشتم که چون بمیرم

6. شام وفا پس از مرگ از خاک من برآید

7. گر بی‌وفاست معشوق کان وفاست عاشق

8. عاشق وفا کند تا از خویشتن برآید

9. وقف تو کرده‌ام من جان و دل و سر و تن

10. در خدمتم سراپا تا جان ز تن برآید

11. هر کو سفر گزیند تا مقصدی بیابد

12. باید غریب گردد ز اهل و وطن برآید

13. چون در سفر تو باشی صد جان فدای غربت

14. گر ره‌زنی تو مقصود از راهزن برآید

15. در حضرتت برد فیض پیوسته ظن نیکو

16. انجاح هر مهمی از حسن و ظن برآید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای عشق پیش هر کسی نام و لقب داری بسی
* من دوش نام دیگرت کردم که درد بی‌دوا
شعر کامل
مولوی
* شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد
* تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد
شعر کامل
سعدی
* من شدم دلگیر صائب زین حیات پنج روز
* خضر چون آورد تا امروز تاب زندگی؟
شعر کامل
صائب تبریزی