لینک اشتراک گذاری
کپی شد
فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 418

1. زهر فراق نوشم تا کام من برآید

2. بهر وصال کوشم تا جان ز تن برآید

3. دل بر جفا نهادم تا میتوان جفا کن

4. از جان کشم جفایت تا کام من برآید

5. تخم وفات در جان کشتم که چون بمیرم

6. شام وفا پس از مرگ از خاک من برآید

7. گر بی‌وفاست معشوق کان وفاست عاشق

8. عاشق وفا کند تا از خویشتن برآید

9. وقف تو کرده‌ام من جان و دل و سر و تن

10. در خدمتم سراپا تا جان ز تن برآید

11. هر کو سفر گزیند تا مقصدی بیابد

12. باید غریب گردد ز اهل و وطن برآید

13. چون در سفر تو باشی صد جان فدای غربت

14. گر ره‌زنی تو مقصود از راهزن برآید

15. در حضرتت برد فیض پیوسته ظن نیکو

16. انجاح هر مهمی از حسن و ظن برآید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند
* بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت
شعر کامل
سعدی
* شیطان راه ما نشود گندم بهشت
* ما را بس است نان جوین دیار خویش
شعر کامل
صائب تبریزی
* بر لعل لبت جان ز سر شرق فشاندن
* سهل است ولی زیره به کرمان نتوان برد
شعر کامل
کمال خجندی