فروغی بسطامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 391

1. از بس عرق شمر نشسته‌ست به رویم

2. محروم ز نظارهٔ آن روی نکویم

3. چندی است که سودایی آن غالیه گیسو

4. عمری است که زنجیری آن سلسله مویم

5. دل گمشده بر خاک درش بس که فزون است

6. ترسم که نشان از دل گم گشته نجویم

7. آن ماه پری چهره گر از پرده درآید

8. مردم همه دانند که دیوانهٔ اویم

9. هر بزم که رندان خرابات نشینند

10. نه قابل جامم نه سزاوار سبویم

11. تا باد بهار از همه سو بوی گل آرد

12. من بر سر آنم که به جز باد نبویم

13. دور از لب پر شکر او خون جگر باد

14. هر باده که ریزند حریفان به گلویم

15. گفتن نبود قاعده عشق وگرنه

16. هم نکته طرازم من و هم قافیه گویم

17. این است اگر جلوه معشوق فروغی

18. در مرحله عشق نشاید که نپویم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی
* مایه نقد بقا را که ضمان خواهد شد
شعر کامل
حافظ
* بی همگان به سر شود بی‌تو به سر نمی‌شود
* داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی‌شود
شعر کامل
مولوی
* زلف او دام است و خالش دانه آن دام و من
* بر امید دانه‌ای افتاده‌ام در دام دوست
شعر کامل
حافظ