قدسی مشهدی_دیوانغزل ها (فهرست)

شمارهٔ 245

1. مبادا کام جان از عیش، تا کام از الم گیرد

2. فسون عافیت بر دل مخوان، تا خو به غم گیرد

3. برون آ نیمشب از خانه، تا عالم شود روشن

4. کسی تا کی سراغ آفتاب از صبحدم گیرد؟

5. جفا خواهد که از طبع تو آیین جفا جوید

6. ستم خواهد که از خوی تو تعلیم ستم گیرد

7. نمی‌دانم که کرد این راه، سر، دانم که هر گامی

8. ز شوق زخم خارم، دیده پیشی بر قدم گیرد

9. نهم بر نقش پای خویش دایم دیده در کویش

10. که شاید رفته‌رفته دیده‌ام جای قدم گیرد

11. بود کوتاه از دامان مستی دست روشندل

12. برآرد از دل خود زنگ، چون آیینه نم گیرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* پسته را با دهن تنگ تو نسبت کردم
* رفت در خنده ز شادی مگرش باور کرد
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* چون سرو اگر چنانکه سرافرازیت هواست
* چون نی بقصد بی سر و پایان کمر مبند
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* مردم سپند بر سر آتش نهند و تو
* آتش زدی به عالم از آن خال چون سپند
شعر کامل
فروغی بسطامی