سخن بزرگان
بزرگى آفريننده در انديشه‌ات، آفريده را خُرد مى‌نماياند در ديده‌ات.
امام علی (علیه السلام)

حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 134

1. بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

2. باد غیرت به صدش خار پریشان دل کرد

3. طوطی ای را به خیال شکری دل خوش بود

4. ناگهش سیل فنا نقش امل باطل کرد

5. قره العین من آن میوه دل یادش باد

6. که چه آسان بشد و کار مرا مشکل کرد

7. ساروان بار من افتاد خدا را مددی

8. که امید کرمم همره این محمل کرد

9. روی خاکی و نم چشم مرا خوار مدار

10. چرخ فیروزه طربخانه از این کهگل کرد

11. آه و فریاد که از چشم حسود مه چرخ

12. در لحد ماه کمان ابروی من منزل کرد

13. نزدی شاه رخ و فوت شد امکان حافظ

14. چه کنم بازی ایام مرا غافل کرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* توشهٔ بخل میندوز که دو دست و غبار
* سوزن کینه مپرتاب که خنجر گردد
شعر کامل
پروین اعتصامی
* نرگس بیمار تو گشته پرستار من
* تا چه کند این طبیب با دل بیمار من
شعر کامل
فروغی بسطامی
* بر سر هر نرگسی ماهی تمام
* شش ستاره بر کنار هر مهی
شعر کامل
منوچهری